'स्त्री' काय अस्तित्व आहे या शब्दाच आजच्या जगात? सांगू शकेल का कोणी?
आई ,बहिण, पत्नी आणि सखी बरीच रूपे आहेत तिची. प्रत्येक नात्यानुसार तिची कर्तव्ये, तिची भूमिका बदलते. त्यातील आई हे अगदी श्रेष्ठ रूप आहे. स्वामी तिन्ही जगाचा आईविना भिकारी. अस म्हणतात ते काही उगाच नाही बर का! जर आई नसती तर या जगात तुम्ही आम्ही नसतो. नऊ महीने आपला भार तिनेच सांभाळलेला असतो आणि अनेक यातना सहन करून या जगात आपल्याला अस्तित्व मिळवून देते. पण हे सगळ कशाकरता? यामागे तिचा काही स्वार्थ होता का ?
मला नाही वाटत अस की आपल्याला जन्म देण्यामागे आपल्या आईचा काही स्वार्थ असेल. असं म्हणतात देवाला त्याच्या प्रत्येक लेकराकडे एकाच वेळी लक्ष देण शक्य नव्हत म्हणून त्याने या भूमीवर आई पाठवली.यावरून हे मात्र स्पष्ट होते की आई ही देवास्वरूपच आहे.
आई बरोबरच स्त्रीची ईतरही रूपे तितकीच महत्वाची आहेत. पत्नी स्त्रीच एक आधाराच नात असत. पतीसाठी जीवनातील सुख दुःख वाटून घेणारी अर्धांगीनी. प्रत्येक अडचणीत पतिबरोबर खंबीरपणे उभी राहणारी, पत्नीच असते.
बहीण प्रत्येकाच्या नात्यातील एक अस नात ज्याच असित्व प्रत्येकासाठी वेगळं असू शकत. बहीण ही आईसमान काळजी करणारी किंवा एखादया मैत्रिणीसारखी मनमोकळेपणाने वागणारी असू शकते. अडचणीत आपल्याला धैर्य देणारी, आपल्या चुकीवर पांघरूण घालणारी किंवा आपल्याला आपली चूक दाखवून देणारी दुसरी कोणी नसते बहीणच असते.
आणखी एक स्त्रीरूप आहे सखी, एक महत्वाच रूप. मुली आपल्या गोष्टी मैत्रिणीसोबत मनमोकळेपणाने बोलतातच पण मुलांच्या आयुष्यातही मैत्रिण फार महत्त्वाची भूमिका बजावते. पण आजच्या जगात हे काय चाललंय !तरुणपीढीच्या आयुष्यातील एक महत्त्वाच नात ते म्हणजे मैत्रीच नात. हे नात समजून घ्यायला तरूणवर्ग का चुकतो हेच कळत नाही. बरेचदा या नात्याला प्रेमाच नात समजून एकतर्फी प्रेमाच्या घटना घडतात. मग काय समोरच्याकडून आपलं प्रेम मान्य करवून घेणं हाच ध्यास मनात असतो आणि जर नकार आला तर तुम्हाला माहीतच असाव काय होत.
असो आतापर्यंत स्त्रीची इतकी रूपं पाहीली, प्रत्येक रूपाचा मानाने उल्लेख केला जातो, पण खरच प्रत्येकाच्या मनात स्त्री साठी तेवढाच मान आहे का??
स्वतःच्या मनाला नक्की विचारा.
आई ,बहिण, पत्नी आणि सखी बरीच रूपे आहेत तिची. प्रत्येक नात्यानुसार तिची कर्तव्ये, तिची भूमिका बदलते. त्यातील आई हे अगदी श्रेष्ठ रूप आहे. स्वामी तिन्ही जगाचा आईविना भिकारी. अस म्हणतात ते काही उगाच नाही बर का! जर आई नसती तर या जगात तुम्ही आम्ही नसतो. नऊ महीने आपला भार तिनेच सांभाळलेला असतो आणि अनेक यातना सहन करून या जगात आपल्याला अस्तित्व मिळवून देते. पण हे सगळ कशाकरता? यामागे तिचा काही स्वार्थ होता का ?
मला नाही वाटत अस की आपल्याला जन्म देण्यामागे आपल्या आईचा काही स्वार्थ असेल. असं म्हणतात देवाला त्याच्या प्रत्येक लेकराकडे एकाच वेळी लक्ष देण शक्य नव्हत म्हणून त्याने या भूमीवर आई पाठवली.यावरून हे मात्र स्पष्ट होते की आई ही देवास्वरूपच आहे.
आई बरोबरच स्त्रीची ईतरही रूपे तितकीच महत्वाची आहेत. पत्नी स्त्रीच एक आधाराच नात असत. पतीसाठी जीवनातील सुख दुःख वाटून घेणारी अर्धांगीनी. प्रत्येक अडचणीत पतिबरोबर खंबीरपणे उभी राहणारी, पत्नीच असते.
बहीण प्रत्येकाच्या नात्यातील एक अस नात ज्याच असित्व प्रत्येकासाठी वेगळं असू शकत. बहीण ही आईसमान काळजी करणारी किंवा एखादया मैत्रिणीसारखी मनमोकळेपणाने वागणारी असू शकते. अडचणीत आपल्याला धैर्य देणारी, आपल्या चुकीवर पांघरूण घालणारी किंवा आपल्याला आपली चूक दाखवून देणारी दुसरी कोणी नसते बहीणच असते.
आणखी एक स्त्रीरूप आहे सखी, एक महत्वाच रूप. मुली आपल्या गोष्टी मैत्रिणीसोबत मनमोकळेपणाने बोलतातच पण मुलांच्या आयुष्यातही मैत्रिण फार महत्त्वाची भूमिका बजावते. पण आजच्या जगात हे काय चाललंय !तरुणपीढीच्या आयुष्यातील एक महत्त्वाच नात ते म्हणजे मैत्रीच नात. हे नात समजून घ्यायला तरूणवर्ग का चुकतो हेच कळत नाही. बरेचदा या नात्याला प्रेमाच नात समजून एकतर्फी प्रेमाच्या घटना घडतात. मग काय समोरच्याकडून आपलं प्रेम मान्य करवून घेणं हाच ध्यास मनात असतो आणि जर नकार आला तर तुम्हाला माहीतच असाव काय होत.
असो आतापर्यंत स्त्रीची इतकी रूपं पाहीली, प्रत्येक रूपाचा मानाने उल्लेख केला जातो, पण खरच प्रत्येकाच्या मनात स्त्री साठी तेवढाच मान आहे का??
स्वतःच्या मनाला नक्की विचारा.
No comments:
Post a Comment